21.10.2021 YERELHUKUK DIGER Genel Hukuk 13330 sayılı kararında “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, gerektirici sebeplere, davacı adına tescilli markanın hükümsüz kılınması için 556 sayılı KHK.'nın 42. maddesine göre açılan davada, davacı vekili, her ne kadar müvekkili adına tescilli markasından dolayı aynı KHK.'nın 63 / 1. fıkrası uyarınca kendi ikametgâh mahkemesinde dava açmış ise de, söz konusu 1. fıkra hükmünün, marka hakkı sahibi tarafından üçüncü kişiler aleyhine açılacak hukuk davalarında yetkili mahkemenin marka hakkı sahibinin ikametgahı veya suçun veya tecavüzün etkilerinin görüldüğü yer mahkemesi olarak düzenlenmesi nedeniyle, anılan fıkraya göre aleyhine dava açılacak üçüncü kişinin her halükarda mütecaviz olmasının gerekmesine, oysa, somut uyuşmazlığa konu edilen davalı markasının hükümsüzlüğü istemli davada ise, yetkili mahkemenin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca davalı marka sahibinin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.” yönünde değerlendirme yapılmıştır. Bu husus doktrinde de ifade edilmekte olup, “Marka sahibi tarafından, Türkiye'de TPE nezdinde tescilli bir markaya dayanılarak, tescil sahibi bir başkasına karşı açılacak hükümsüzlük davalarında da yetkili mahkeme, 63 / 1. maddede yer alan suçun işlendiği veya tecavüz fiilinin etkilerinin görüldüğü” ibareleri kullanıldığına göre, bu hükmün sadece marka hakkına tecavüz nedeniyle açılacak davalara münhasır olması gerektiği kabul edilerek, hükümsüzlüğü istenen marka sahibinin ikametgâhı mahkemesi olmalıdır.” (uğur çolak, türk marka hukuku, istanbul, 2014, sf. 812)yetki kuralları 6769 sayılı sınai mülkiyet Kanunu 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 5070 sayılı elektronik imza Kanunu HMK md.19/2 K6100 md.19/2 K6769 md.5 K6769 md.156 HMK md.345/1 K13330 md.42 HMK md.20 HMK md.13