2. Ceza Dairesi

5237 sayılı TCK'nın 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçunun 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de CMK'nın 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu, ancak 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca tehdit suçunun hüküm tarihinde uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle hakaret suçu bakımından da uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak hükümden sonra, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın tehdit suçu bakımından eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle CMK.nın 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığının anlaşılması karşısında, hakaret ve tehdit suçları yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınıp alınamayacağı hususu infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle eleştiri dışında hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.