8. Ceza Dairesi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık müdafinin duruşma istemi 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi kapsamında uygun görülmediğinden, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle; Sanığın aşamalardaki suçu inkara yönelik savunmaları, bu savunmaları doğrular nitelikteki, sanığın telefonunda kayıtlı bulunan ve onaltı yaşını bitirmiş mağdure tarafından gönderildiği anlaşılan mesajların çözümüne ilişkin tutanak içeriği, mağdurenin Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan 03.03.2014 tarihli ifadesinde alıkoymaya ilişkin bir eylemden bahsetmemesi, yine Anamur Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan 09.07.2014 tarihli duruşmada vekili huzurunda alınan beyanında, herhangi bir cebir, tehdit veya hileye ilişkin fiilden bahsetmeksizin, sanığın devam eden daveti üzerine ablasının evine gittiğini ifade etmesi, Silifke Ağır Ceza Mahkemesince yapılan 08.09.2016 tarihli duruşmada alıkoymaya ilişkin bir anlatımının bulunmaması, dosyada mevcut fotoğraflar ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdureye yönelik cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılıp beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Tam metni görüntülemek için kayıt olun
Ücretsiz üyelik ile günlük 1 karar görüntüleme hakkı kazanın