5. Hukuk Dairesi

Yargıtay 15. H.D'nin 23/10/2018 tarih, 2018/1329 esas ve 2018/3993 karar sayılı ilamında da açıkça belirtildiği üzere 6100 sayılı HMK geçici 3/2. maddede; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme nedeniyle bir dosyada 20.07.2016 tarihinden önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi nihai bir karar verilmiş ise; bu karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olsa bile o dosyada kesinleşinceye kadar verilecek tüm kararlar HMK hükümlerine göre istinafa tabi olmayıp doğrudan HUMK hükümlerine göre temyize tabidir. Bu nedenle daha önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmiş ise bu karar temyiz edilmemiş olsa bile sonrasında dosyanın gönderildiği mahkemece verilen karar dahi HUMK hükümlerine göre temyize tabi olacaktır. HMK geçici 3/2. maddedeki ilk düzenlemede “aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan” ibaresi değiştirilerek “kararlar” ibaresi getirildiğinden bu değişiklik açıkça bu sonucu gerektirmektedir. Somut olayda, mahkemesinin 11/11/2014 tarihli ara kararı ile davacı vekilinin ihtiyati haciz talebinin reddine karar verildiği, kararın temyizi kabil olduğu, bu bağlamda 6100 sayılı HMK geçici 3/2. maddesi gereğince bölge adliye mahkemelerinden önce ilk derece mahkemesince niteliği ne olursa olsun karar verildiğinden, dosyada esas hakkında verilecek kararlara karşı, karar kesinleşinceye kadar başvurulacak kanun yolunun istinaf değil temyiz kanun yolu olduğu, karara karşı istinaf incelemesi yapılamayacağı anlaşılmakla, dosyanın mahalline geri çevrilmesine ilişkin aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir. KARAR: Ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere;