Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın son bilinen adresi olan MERNİS adresine usule aykırı olarak doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ve yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 08.12.2020 havale tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisi CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan, eski hale getirme talebinin kabulüyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tam metni görüntülemek için kayıt olun

Ücretsiz üyelik ile günlük 1 karar görüntüleme hakkı kazanın

Ücretsiz Kayıt Ol Giriş Yap
Karar Etiketleri
02.12.2021 ONANMASINA YARGITAYKARARI CEZA Ceza Hukuku - Malvarlığı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu K5237 md.53 K31100 md.10 TCK md.53 TCK md.116/4 CMK md.42/1