20. Hukuk Dairesi

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "... ..." ibareli başvuru ile redde mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira redde mesnet markaların asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanıldığı ve "..." ibaresinin dava konusu başvurunun kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden ayırt edici nitelik de taşıdığı, iltibas değerlendirmesinde marka sahiplerinin fiili faaliyet alanlarının bir öneminin bulunmadığı, esas olanın markaların kapsamlarındaki mal ve hizmetler olduğu, somut olayda da taraf markalarının kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin benzer bulundukları, davacı tarafça dayanılan ve taraflar arasında imzalanan protokolde açıkça "..." ibaresinin yalnızca davacının ticaret unvanında kullanılacağının ve marka olarak kullanılmayacağının belirtildiği, "..." ibaresinin davacının ticaret unvanında yer alan bir ibare olmasının da başvurunun tesciline imkan sağlamayacağı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve 2014/11 E., 2016/778 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi iltibas değerlendirmesi, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümleneceğinden, davacı vekilinin bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına ilişkin istinaf itirazının da yerinde olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.