2. Ceza Dairesi

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın sanığın mahkemeye bildirdiği en son adresine tebliğe çıkarıldığı, adresten taşındığı belirtilerek Tebligat Kanunun 21. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edildiği ve sanığın bilinen adresine yeni bir tebligat çıkarılmadığı nazara alındığında tebligatın usulüne uygun olmadığı, bu nedenle usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve denetim süresinin de işlemeye başlamayacağının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04/10/2018 tarihli ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının bulunmadığı cihetle, Yerel Mahkemece verilen 29/03/2016 tarihli 2015/960 esas ve 2016/188 karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararların hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararlarının da dava zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanığın sorgusunun olduğu anlaşıldığından, sanığın gece vakti müştekinin kapısını ısrarla çalarak açmasını istemesi şeklinde eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 123. maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 06/10/2011 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi,