20. Hukuk Dairesi

Dava, davacının marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali, SMK'nın 6/3 maddesi uyarınca davalı şirket markasının hükümsüzlüğü ve ticaret ünvanının terkini istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nın 6/3. maddesi uyarınca, tescilsiz bir markaya dayalı olarak hak elde edilebilmesi için tescilsiz markanın, öncelikle markasal biçimde kullanılması ve bu kullanımın Yargıtay 11. HD'nin 13.05.2019 tarih, 2018/2275 E., 2019/3674 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere, yerelden daha geniş coğrafyada ve ciddi surette yapılması, ayrıca markaya konu işarete belirli ölçüde ayırt edici nitelik kazandıracak nitelikte bulunması gerektiği, somut olayda davacının " ..." ibaresi üzerinde 44/02 sınıfta yer alan "..." yönünden SMK'nın 6/3 maddesi uyarınca üstün ve öncelik hakkı bulunduğunun usulüne uygun delillerle ispatlandığı, Yargıtay HGK.'nun 16.07.2008 gün ve.... sayılı kararında da belirtildiği gibi, marka hukukunda genel olarak kabul gören anlayışa göre, tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı biçimde kötüye kullanılması yoluyla başkasının markasından haksız olarak yararlanmak veya gerçekte kullanılmayıp yedeklemek, marka ticareti yapmak amacına ya da şantaja yönelik başvuru ve tescillerin kötü niyetli olarak kabul edildiği, kötü niyetin varlığının her somut olayın özellikleri göz önüne alınarak belirlenmesinin ve Yargıtay HGK.'nun 21.09.2005 gün ve 2005/11-501 E.-507 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, ..... hükümleri uyarınca iyiniyetin asıl, kötüniyetin istisna olması sebebiyle, davalının kötüniyetli olduğunun delil ve gerekçelerinin gösterilmesinin gerektiği, somut olayda davacı ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirketin web sitesinde kendisini ... ... olarak tanıtmak suretiyle, “...’un ... temsilcisi/distribütörü” olduğu imajını yarattığı, Google arama motorunda “... ...” anahtar kelimesi ile kendisi sayfasına yönlendirme yapan davalının, dava konusu ... markasını tesadüfen seçmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu, bu itibarla ilk derece mahkemesince davalı şirketin kötü niyetli bulunduğu kabulünde de bir isabetsizlik olmadığı, yine davalının ticaret unvanında yer alan "..." ibaresini markasal olarak kullandığı da dosya kapsamına sunulan delillerle ispat edildiğinden ilk derece mahkemesinin anılan ibarenin davalının ticaret ünvaınından terkinine karar verilmesinde de bir isabetsizlik görülmediği, öte yandan davalı şirket tarafından, davadaki SMK'nın 6/3 maddesine dayalı marka hükümsüzlüğü istemi yönünden yetkili mahkemenin İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetki itirazında bulunulmuşsa da SMK'nın 6/3 maddesine dayalı olarak açılan marka hükümsüzlüğü davasında yetkili mahkemenin SMK'nın 156/5 maddesine göre davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalı şirketin yerleşim yerinin ise Bakırköy olduğu, buna göre davalı tarafça ileri sürülen yetki itirazı yetkili mahkemenin yanlış belirtilmesi nedeniyle usulüne uygun olmadığından 6100 Sayılı HMK'nın 19/4 maddesi uyarınca davanın açıldığı mahkemenin yetkili hale geleceği , yine davacı şirketin Paris Sözleşmesinin 2. maddesi uyarınca teminattan muaf bulunduğu, ayrıca davadan önce davacının talebi üzerine taraflar arasında gerçekleştirilen sulh görüşmelerinin dava konusu markanın gerçek hak sahibinin davalı şirket olduğunun davacı tarafça kabul edildiği anlamına gelmeyeceği, zira davacı tarafça hazırlanan sulh dilekçesi içeriğinde açıkça markanın gerçek hak sahibinin davacı olduğunun belirtildiği anlaşılmakla davalı .... ve Tic. Ltd. Şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.