(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2012/13318 E. , 2012/18636 K. "İçtihat Metni"... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.7.2011 gün ve 251-551 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu. K A R A R
Davacı, kapıdan satış yolu ile kendisine birtakım eşyaların satıldığını; satış sırasında düzenlenen sözleşme suretinin verilmemesi sebebi ile cayma hakkını kullanamadığını, satış sırasında düzenlenen 2.280.00 TL.lik bononun takibe konulduğunu belirterek; cayma yetkisinin tanınmasına, satışa konu eşyaların davalıya iadesine, 2.280,00 TL bedelli bononun iptaline, borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir,Mahkemece, Dairemizin 2010/11506 E. ve 2011/295 K. 17.01.2011 tarihli bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile takip tarihi itibari ile borçlu davacının, alacaklı davalıya 1,600 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Davacı tarafından temyiz edilen bölüm 680,00 TL'ye ilişkin olup karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.