8. Ceza Dairesi

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 170/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 tarihli ve 2010/23 Esas, 2013/29 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 tarihli ve 2010/23 Esas, 2013/29 sayılı kararının temyiz edilmeden 11/03/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/01/2019 tarihli ek karar talebi üzerine dosyanın yeniden ele alınarak ... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2019 tarihli ve 2010/23 Esas, 2013/29 sayılı kararıyla sanık hakkında 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonrasında, kararın 16/05/2019 tarihinde sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17/06/2020 tarihli ve 2019/29277 Esas, 2020/13622 sayılı kararında "... Asliye Ceza Mahkemesi'nce 06.02.2013 tarih ve 2010/23 E-2013/29 K sayılı ilamı ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 6 ay olarak belirlenen temel cezadan TCK.nın 62/1. maddesi gereğince indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 5 ay 10 gün sonuç ceza belirlendiği ve sanığa tebliğ edilerek 11.03.2013 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, 24.01.2019 tarihinde ... başsavcılığının, maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin ek karar düzenlenmesi talebi üzerine 25.01.2019 tarihinde dosya üzerinden, 5 ay hapis cezası olarak hüküm tesis edilerek sanığa tebliği üzerine sanığın temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, 06.06.2013 tarihli ilk hüküm ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen mahkumiyet hükmünün aleyhine yasa yoluna başvurulmaması nedeniyle bu hükmün kesinleştiği, bu hatanın ancak olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna başvurmak suretiyle giderilebileceği cihetle sanık hakkında 25.01.2019 tarihli ek karar ile verilen mahkumiyet kararı yok hükmünde olmakla temyize konu bir karar bulunmadığı" gerekçesiyle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildiği, sonuç olarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 170/1 ve 62/1. maddelerinin uygulanması sırasında 5 ay hapis cezası yerine, 5 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07/10/2020 gün ve 2020/13474 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve KYB/2020-90017 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.