6. Hukuk Dairesi

Niza; karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararda arabuluculuk ücretinin kime yükleneceği hususuna ilişkindir. İstinaf incelemesi HMK 355. madde gereğince istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle ve resen kamu düzenine aykırılık yönünden sınırlı olarak yapılmıştır. Davacının istinaf talebinin incelenmesinde; 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu' nun 18/A-11 maddesinde; "Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır." hükmünün, Aynı kanunun 18/A-13 maddesinde; "Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.", İlk derece mahkemesi karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararını HMK'nın 315. maddesine dayandırdığı anlaşılmakta olup davacı tarafından mahkemeye yazılan talep dilekçesinde de borcun icra dosyasında yatırıldığından bahsetmektedir. HMK 331. maddesinde davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre karar vereceğini hüküm altına almıştır. Davacı, davalıyla arasındaki cari hesap ilişkisinde alacaklı olduğu iddiasıyla icra takibinde bulunduğu, davalı borçlunun takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğu, açılan itirazın iptali davasının yargılama sürecinde, tarafların sulh olduğu ve davacı tarafından bahsi geçen icra dosyasına ödeme yapıldığını mahkemeye bildirerek karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini talep ettiği, mahkemece karar verilmesine yer olmadığına dair karar verdiği fakat, sehven arabuluculuk ücreti gerekçeli kararda değerlendirilmediğinden dosyanın tekrar ele alınarak arabuluculuk ücreti konusunda karar ittihazıyla, arabuluculuk yargılama giderinin davalı borçluya yüklediği, davalı borçlu tarafından kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın tekrar ele alınarak taraflarına mahkemece mükellefiyet yüklenmesinin usul ve yasaya uygun bulunmadığı, ayrıca arabuluculuk görüşmelerine her iki tarafın da katıldığı, bu nedenle ücretinin hazineden karşılanması gerektiğini belirterek ek kararı istinaf etmiş ise de davalının takip yapılmasına ve davanın açılmasına sebebiyet verdiği, bu nedenle HMK'nın 331. maddesi gereğince arabuluculuk ücretinden sorumlu olması gerektiği, her ne kadar arabuluculuk ücretinin, görüşmelere katılmaları nedeniyle hazineden karşılanması gerektiğinin de belirtmiş iseler de 6325 sayılı yasada arabuluculuk görüşmelerine katılanlar için arabuluculuk ücretinin hazineden karşılanacağına ilişkin hüküm bulunmadığı, aynı yasanın 18/A-13 maddesinde arabuluculuk ücretinin yargılama giderlerinden sayıldığı, yargılama giderlerinin de kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, davalı istinaflarının hukuki dayanağının bulunmadığı anlaşıldığından davacının usul ve yasaya uygun olmayan istinaf talebinin HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.