2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-Sanık ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde ; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13/10/2017 tarih ve 2017/2215 E., 2017/2166 K. sayılı kararına karşı sanığın temyiz başvurusunda bulunduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 18/12/2019 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği ve sanığın 10/01/2020 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinin reddine dair ek kararı kemyiz ettiği, ancak sanık müdafinin 25/10/2021 ve 24/12/2021 tarihli dilekçeleri ile temyiz talebinden feragat ettiklerini ve kararın kesinleştirilmesini talep ettiklerini bildirdiği anlaşılmakla; sanık müdafinin dilekçelerinin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II-Sanık ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde; Sanığın 28/12/2017 tarihli dilekçe içeriğine göre temyiz iradesi bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 17.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.