11. Ceza Dairesi

A) Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan 19.07.2016 tarihli hükmün incelenmesinde;

Mahkemenin sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan zamanaşımı süresi içerisinde her zaman karar vermesi mümkün olduğundan, 30.06.2016 tarihinde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü verdikten sonra, aynı esas numarası üzerinden re'sen duruşma açarak verdiği başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin 19.07.2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve sanık müdafisinin temyizinin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarih, 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkum olan sanık hakkında müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmeyeceği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

B) Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan 30.06.2016 tarihli hükmün incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 27.02.2019 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.