(Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13455 E.  ,  2010/14191 K.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.02.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ...., ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: _K A R A R_ Davacı, 960 parsel sayılı taşınmazı yararına davalılara ait 944, 945 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir. Davalılar ..., ..., davacı taşınmazının genel yol ile bağlantısı olduğunu, geçit ihtiyacı olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar yargılamalara katılmayıp, savunmada bulunmamışlardır. Mahkemece, 960 sayılı parsel yararına fen bilirkişisinin 04.03.2010 tarihli bilirkişi krokisinde yeşil renkle gösterilen 945, 2760, 964, ve 962 parsellerin 351 m2’lik kısmı üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 945 parsel malikleri ile 944 parsel maliklerinden davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 (önceki Medeni Kanunu’nun 671.) maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

1.Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalılar 945 parsel malikleri ile 944 parsel maliklerinden davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2.a) Davacıya ait 960 parsel sayılı taşınmazın genel yola cephesi bulunmadığından taşınmaza ulaşımı sağlayan, krokide renkle gösterilen yerden geçit kurulmasına karar verilirken, 960 parsel sayılı taşınmazın sınırına ulaşmayı sağlayacak olan ve yine davacı adına tapuda kayıtlı bulunan 961 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit yeri belirlenmemiştir. Davacıya yeterli süre verilerek bu iki taşınmaz için birbirlerini yükümlendirir biçimde akti olarak tapu sicilinde geçit kurulması sağlanmadan veya 960 parsel sayılı taşınmaz yararına, 961 parsel sayılı taşınmaz da yükümlü gösterilmek suretiyle, akti geçit irtifakı kurulmasına karar verilmeden, kesintisizlik ilkesine aykırı olarak geçit hakkı kurulması doğru değildir.

b)Davalılardan hükmü temyiz eden ..., 944 sayılı parsel maliklerinden olup, geçit kurulmasına karşı çıkarak uygun güzergahın kendisine ait 944 sayılı parselden geçirilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür. Davalı ... tarafından 24.04.2009 tarihli makbuzla yatırılan 28.09.2009 tarihli keşif masrafı 292,64 TL’nin davacıdan tahsili ile adı geçen davalıya ödenmesine ilişkin hüküm kurulması gerekirken bu hususta karar verilmemesi de doğru olmamıştır.