(Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11020 E.  ,  2010/12218 K.

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.05.2010 gününde verilen dilekçe ile geçitt hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: _K A R A R_ Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişilerin 23.07.2010 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen ve ... renkle boyanan yerden davacının 31 sayılı parseli lehine geçit tesis edilmiştir. Hükmü, davalı 30 sayılı parsel maliki temyiz etmiştir.

1.Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile orman niteliğindeki bir yerden geçit tesis edilme olanağı bulunmamasına davacının 31 sayılı parselinin de mutlak geçit ihtiyacı içersinde olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2.Krokiyi düzenleyen kişiler kadastro fen elamanıdır. Kısaca görevleri uzmanlık alanıyla sınırlıdır. Bu bilirkişiler tarafından düzenlenen 23.07.2010 tarihli raporda geçit giriş yeri davacı parseli bakımından 6.47 metre, çıkış yeri ise 4.04 metre olarak gösterilmiş, ek raporlarında giriş ve çıkışlarda dik bir durum meydana geldiğinden buna zaruret görüldüğü bildirilmiştir. HUMK'nun 275. maddesi uyarınca özel ve teknik bir konuda görüş bildiren kişinin o konuda uzman olması gerekir. Başka bir anlatımla, 3 metreden fazla genişlik söz konusu ise bu konuda rapor verilecek kişi inşaatçı ya da jeolog mühendislerdir. Mahkemece, bu husus gözardı edilerek harita düzenlemekle görevli bilirkişi görüşünün yeterli kabul edilmesi doğru olmamıştır.

Diğer taraftan; Türk Medeni Kanununun 748. maddesi gereğince doğrudan doğruya kanundan kaynaklanan geçit hakları tapu kütüğüne tescil edilmeksizin doğar. Fakat bunlardan sürekli olanlar varsa tapu kaydının beyanlar sütununda gösterilmesiyle yetinilmesi gerekir. Mahkemece bu kural bir yana bırakılarak geçit yerinin tapuya tescil edilmesi doğru görülmemiştir. Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.