2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında 12/06/2012 tarih ve 2009/174 Esas sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 07/08/2012 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 16/03/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2015 tarihinde kesinleşen, 2015/238 Esas sayılı mahkumiyetine konu suçun, 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümlesinde tanımlanan tehdit suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının ve mahkemenin 20.12.2019 tarihli ek kararı ile uzlaşma nedeni ile düşmesine karar verildiğinin anlaşıldığı, ancak sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2019 gün, 2019/28 E., sayılı ilamına göre 03/12/2015 tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçunu işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.