Ceza Genel Kurulu

Ceza Genel Kurulu         2012/2-1418 E.  ,  2013/424 K. "İçtihat Metni"İtirazname :  2008/191855 Yargıtay Dairesi  : 2. Ceza Dairesi Mahkemesi  : NİKSAR Sulh Ceza Günü  : 17.06.2008 Sayısı  : 193-200 Hakaret suçundan sanığın TCK'nun 125/1-4, 62/1 ve 51/1. maddeleri gereğince 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin, Niksar Sulh Ceza Mahkemesince verilen 28.04.2006 gün ve 122-162 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 02.04.2008 gün ve 499-6190 sayı ile; "Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak; Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. Niksar Sulh Ceza Mahkemesince 17.06.2008 gün ve 193-200 sayı ile sanığın önceki hükümde olduğu gibi cezalandırılmasına, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 23.02.2012 gün ve 14093-4200 sayı ile; "Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken CMK'nun 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçe gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre önceki mahkûmiyetleri 3682 sayılı Adli Sicil Yasasının 8 ve 5352 sayılı Yasasının Geçici 2. maddesi hükümleri uyarınca silinme koşullarının oluşması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan CMK'nun 231/6-a maddesinde gösterilen 'kasıtlı suçtan mahkûm olmama' koşulunun bulunduğu, 231/6-c maddesinde gösterilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun ya da kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesine esas alınacak zararın, basit bir araştırmayla belirlenebilecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi, sanığa yüklenen suçtan doğan ve hâkimin basit araştırma ile saptayabileceği maddi bir zarar belirlenmediği gözetilerek, sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen 'kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışı gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması' sübjektif koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken 'sabıkalı oluşu' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.04.2012 gün ve 191855 sayı ile; "CYY'nın 231. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması için öngörülen sübjektif koşullardan biri olan sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşması keyfiyeti hükmün gerekçesinde mahkemece değerlendirilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun değerlendirildiği gerekçe kısmında, 'sanığın ileride suç işlemeyeceği kanaatinin edinilmeyişi' denmek suretiyle 'hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı' ibaresi ile hüküm fıkrasındaki 'yasal şartlar oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı' ibaresi birlikte değerlendirilmelidir. Hükmün gerekçesindeki değerlendirmenin hüküm fıkrasında aynı şekilde ifade edilmemesi usul ve yasaya aykırılık oluşturmamaktadır" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, yerel mahkeme hükmünün onanması isteminde bulunmuştur. CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 01.11.2012 gün ve 23523-44902 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.