22. Hukuk Dairesi

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının  sair  temyiz  itirazlarının  reddine,

2.Davacı, fazla çalıma ücretlerinin ödenmediğinden bahisle, fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda taleple bağlı kalınarak kabul hükmü kurulmuştur. Bilirkişinin  hesaplamaya  esas  aldığı  tanık  beyanları  çelişkilidir.

Davalı tanıkları işyerinde vardiyalı çalışma yapıldığını, iki vardiya çalışıldığını söylemişlerdir. Davacı tanıkları ise daha uzun süreli çalışıldığını beyan etmişlerdir. Bir davalı tanığı ise davacının ilk olarak sabah saat 08.00 de işbaşı yaptığını, ilk uçağa kargo teslim edildikten sonra ayrıldığını,  davacının akşam 18.00  gibi  tekrar  geldiğini, 21.00 – 22.30 gibi ayrıldığını söylemiştir. Davacının, teknik müdür olarak çalıştığı da dikkate alındığında, yaptığı işler ve çalışma saatleri tanıklardan tekrar sorulup çelişkiler giderilmeli, gerçek çalışma saatleri  belirlenmeli, davacının hangi  tarihte  Diyarbakır’ da  görevlendirildiği, hangi tarihte çift vardiyaya geçildiği tespit edilmeli, bütün bu eksiklikler giderildikten sonra davacının hangi tarihler arasında kaç saat çalıştığı tespit olunmalı, fazla çalışma süresi ve ücreti tüm bu olgular birlikte değerlendirilip, bilirkişiden ek rapor alınarak fazla çalışma ücretine hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile fazla  çalışma ücretinin tespiti bozma sebebidir.

3.Davacının hafta tatili ücreti alacağı konusunda mahkeme kabulü de dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davalı tanıkları davacının hafta tatillerini kullandığını beyan etmişlerdir. Davacının konumu da dikkate alındığında hafta tatilini kullanmaması da hayatın olağan akışına aykırıdır. Hafta  tatili ücreti isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.