2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14/11/2017 tarih, 2016/520 Esas, 2017/802 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 6 yıl hapis cezası verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin 26/04/2018 gün ve 2018/407 Esas ve 2018/1045 Karar sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, kararın sanığın savunmasının tespiti sırasında bildirdiği "...Mah. ... Sk. No:42 /7 Ümraniye/ İstanbul" adresine tebliğe çıktığı, gönderilen ilk tebligatın iade geldiği, mernis adresinin de son bildirdiği adres ile aynı olması üzerine sanığa 26/05/2018 tarihinde Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ işleminin yapıldığı, sanığın bu dönemde herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunmadığının tespit edildiği, kararın temyiz edilmeden 28/06/2018 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 16/10/2018 havale tarihli dilekçesiyle temyiz ve eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla; usulüne uygun şekilde sanığa 26/05/2018 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra 16/10/2018 tarihinde temyiz eden sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 21/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.