Davacılar, kök miras bırakan N.’nın 25, 90, 110, 31, 32, 1243 ve 4684 parsel sayılı taşınmazlarını davalı torunu M.’a satış suretiyle temlik ettiğini ve bu temlikin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun dava dışı mirasçılar tarafından açılan davalar sonucu verilen ve kesinleşen ilamlarla sabit hale geldiğini, yine N.’nın işlem tarihlerinde hukuki ehliyetinin de bulunmadığını, bu taşınmazlardan 3.kişilere devredilenler yönünden bedel talep ettiklerini, yine murisin İstanbul Şişli’deki 2 ada 7 parsel ile 1259 ada 12 parsel 2 nolu bağımsız bölümüne ilişkin temliklerinin de muris muvazaası nedeniyle geçersiz olduklarının hükmen belirlendiğini, miras bırakan M.’in ise ikinci eşi Z.’ya ve ondan olan davalı çocuklarına malvarlığının tamamına yakın bölümünü intikal ettirdiğini, bu işlemlerin bir kısmında davalı R..’ı aracı olarak kullandığını, 605 sayılı parselini de bizzat mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalılar Ü. ve A.’ye temlik etmiş olup, bu taşınmazın bilahare üçüncü kişiye devredilmiş olması nedeniyle anılan taşınmaz yönünden bedel istediklerini, sonuç olarak işlemlerin ehliyetsizlik, muris muvazaası ve kanuna aykırılık nedenleriyle geçersiz olduklarını ileri sürüp, tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğinde bulunmuşlardır. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.