20. Hukuk Dairesi

Dava, 6102 sayılı TTK 82/7. maddesinde ifade edilen, tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgelerin ziyaı nedeniyle zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; yukarıda yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır. 6102 sayılı TTK 82/7. maddesinde, tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgelerin maddede öngörülen hallerde ziyaı halinde zayi belgesi verileceği düzenlenmiş, aynı maddenin 82/1-d maddesinde de, 64. maddenin birinci fıkrasına göre yapılan kayıtların dayandığı belgelerin, tacirin saklamakla yükümlü olduğu belgelerden olduğu öngörülmüş, Yasa'nın 64/1 maddesinde de defter tutma yükümlülüğüne ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir. Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafça basiretli bir tacirin saklamakla mükellef olduğu ticari defter ve belgelere gereken özen ve ihtimamın gösterilmediği, davacı defter ve belgelerinin nerede bulunduğunun bilinmemesinin, 31.01.2021 tarihinde meydana gelen bir yangın olayına rağmen, gerekli inceleme ve tespitler yapılmaksızın zayi olayına 11.10.2021 tarihinde muttali olunmasının hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı, yine bahse konu yangın olayına dair soruşturma dosyasında, zayi talebine konu defterlere ve belgelere ilişkin hiçbir beyan dahi olmadığı anlaşılmakla, mahkemece davanın reddedilmesinde ve red gerekçesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırı bir yön bulunmadığından, davacı vekilinin tüm istinaf itirazlarının esastan reddi gerekmiştir (Aynı yönde bknz. Yargıtay 11 HD 2018/3547 E.- 2019/5313 K., 2019/663 E.-2019/7589 K). Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK 355. madde gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde; davacı vekilinin istinaf itirazlarının HMK’nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.