1. Hukuk Dairesi

Davacılar, miras  bırakanlarından intikal eden  çekişme konusu  5 sayılı parseli  davalı S.’ya  traktör ve kamyoneti de  davalı S.’ye satış  suretiyle  temlik ettiklerini, temliklerin hata ,hile, ikrah sonucu  yapıldığını, bankada  miras bırakanlarından intikal eden  paranın da  vekili  tarafından  çekilip kendilerine verilmediğini  ileri sürerek tapu  ve trafik  kayıtların iptali ve adlarına  tescilini, değerin  tazmini ve  alacak isteğinde  bulunmuşlardır. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, iddianın  kanıtlanamadığı  gerekçesiyle  davanın  reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, ikrah ve hile  hukuksal nedenine dayalı  tapu iptal, tescil ve tazminat  isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın  reddine  karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan  delillere göre  özellikle  Borçlar Kanununun  31. maddesinde  öngörülen  bir yıllık  hak düşürücü süre  geçtiği gözetilerek  tapu iptal ve tescil, keza  traktör  ve kamyonetin  kayıtlarının iptali ile  kendileri  adına  düzeltilmesi isteklerinin reddine karar  verilmiş olmasında  bir isabetsizlik  yoktur.Bu yöne değinen  davacıların temyiz   itirazları yerinde değildir. Reddine. Ancak, davacı Ş., C.'in  A. adındaki çocuğunun  eşidir ve A.'nin ölüm tarihinde  İ.H.'e  de  hamiledir. A.'nin  ölüm tarihi  13.1.2005 olup İ. H.'in doğumu ise  22.3.2005 tir. Buna göre  adı  geçenin  A.'nin  mirasçısı olduğu sabittir. Ne var ki, İ. H.'in  doğumundan önce  mirasçı  olan  Ş. ile  birlikte  A.'nin babası C.'in  mirasçılık  belgesi  alarak A.i vekil  tayin ettikleri ve A.  tarafından da bu  vekaletname  kullanılarak  bankadaki A.nin  mevduat  hesabından  parasının  çekilerek  vekil eden Ceffal'e  ödendiği  sabittir. Öyleyse vekilin bankadaki hesaptan   tahsil ettiği  meblağı alınan veraset  ilamı  gereğince  hak sahiplerine  ödemesi gerekirken veraset ilamında mirasçı görünen diğerlerine yapmış olduğu ödemenin  vekili  sorumluluktan  kurtarmayacağı kuşkusuzdur. Diğer taraftan, banka  mevduat hesabından  kaynaklanan  istek alacağa ilişkin  bulunduğundan Borçlar Kanununun  31.  maddesi kapsamında değerlendirelemeyeceği de tartışmasızdır.  O halde, davacıların  banka mevduat  hesabından  kaynaklanan  alacağının  belirlenerek  vekilden  tahsiline karar verilmesi  gerekirken bu konuda  yanılgılı değerlendirme ile  yazılı  olduğu üzere  hüküm  kurulmuş olması doğru değildir. Davacıların  temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün  açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428.  maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.4.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.