1. Hukuk Dairesi

Davacı, miras bırakanın 105 ve 272 parsel sayılı taşınmazlarını dava dışı K.. G...'e 09.12.1986 tarihinde ve satış suretiyle temlik ettiğini, K...'in de 13.08.1987 tarihinde ve aynı şekilde davalıya devrettiğini, ancak yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp, tapu iptali ile miras payı oranında  tescil isteğinde bulunmuştur. Davalı, iddiaların doğru olmadığını, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı işlemler yapılmadığını, her iki satışında  gerçek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın çekişmeli 105 ve 272 parsel sayılı taşınmazlarını 09.12.1986 tarihinde ve satış suretiyle akrabası olan dava dışı K.. G...'e temlik ettiği, Kamil'in de 13.08.1987 tarihinde aynı şekilde davalıya devrettiği, yapılan bu işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve bu olgu mahkemece de benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davada miras payı oranında iptal ve tescil istendiği ve bu yönde hüküm kurulduğu halde, dava konusu taşınmazların keşfen belirlenen dava tarihi itibariyle değerlerinden davacının miras payına isabet eden miktar gözönüne alınmak suretiyle nispi karar harcına hükmedilmesi ve yine yargılama sırasında  keşfen belirlenen değere göre harç tamamlanmadığından davacı yararına dava dilekçesinde gösterilen dava değeri üzerinden karar tarihinde  yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanacak vekalet ücretinin tayin ve takdiri gerekirken, taşınmazların değerinin tümü üzerinden nispi karar harcına ve fahiş avukatlık parasına hükmolunması doğru  değildir. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.05.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.