1. Hukuk Dairesi

Davacı, kesinleşen mahkeme kararı gereğince 2493 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, ancak davalının mahkeme kararına rağmen taşınmazdaki evi terk etmediğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisile  karar verilmesi isteminde bulunmuştur. Davalı, taşınmazı kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

 Mahkemece, müdahale olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.                                       Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil  isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davalının çekişme konusu taşınmaza müdahalesinin tespit edilemediği belirlenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Nevarki, davalı vekili yararına, dava dilekçesinde belirtilen ve itiraza uğramayan dava değeri üzerinden Avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken keşfen saptanan ancak yargılama aşamasında harcı tamamlanmayan değer gözetilerek fazla vekalet ücreti takdiri doğru değildir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  07.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.