1. Hukuk Dairesi

Davacı, kayden maliki olduğu 22 parsel sayılı taşınmazına, yol olarak kullanmak, taşkın nitelikte yapı yapmak ve sürüp ekmek suretiyle komşu 20 parsel paydaşı olan davalılar tarafından haksız olarak müdahale edildiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davacı taşınmazına davalılar tarafından müdahale edildiğinin keşfen saptandığı gerekçesiyle  elatmanın  önlenmesi  isteğinin  kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi C. Ç.’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkin olup mahkemece,  yapılan araştırma ve inceleme sonunda kayden davacıya ait çaplı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir nedeni bulunmaksızın bilirkişi krokisinde gösterilen bölüme el attığı belirlenerek el atmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen ve yerinde görülmeyen davalıların temyiz isteğinin reddine.

Ancak, bilindiği üzere yıkım istekli davalar el atmanın önlenmesi isteğini içermesine karşın, el atmanın önlenmesi davaları yıkım isteğini kapsamaz. Eldeki davada el atmanın önlenmesi isteğinin yanında yıkım da istenmiş olduğuna ve yapılacak araştırma sonucu çekişmeli taşınmazda yıkılması gerekli muhdesat bulunmadığının saptanması halinde yıkım isteğinin reddi ile yargılama giderlerinin  tarafların  haklı  ve  haksız  çıktıkları  duruma  göre  orantı  içinde   taraflara tahmiline ve avukatlık  ücretinin de  buna  göre  değerlendirilmesinin gerekeceği  gözetilerek mahkemece el atmanın önlenmesi isteğinin yanında yıkım isteği yönünden de olumlu yada olumsuz karar verilmemiş olması doğru değildir. O halde davalıların bu yöne değinen ve yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 17.01.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi. .