1. Hukuk Dairesi

Davacı, miras bırakanları A..’in dava konusu taşınmazlarını mirasçılarından mal kaçırmak amacı ile davalılara temlik ettiğini ileri sürerek saklı payının tenkisi isteğinde bulunmuştur. Davalılar, davanı reddini savunmuşlar, davalılardan M.. birleşen davasında davalılar H. . ve F..’ye miras bırakan tarafından yapılan temlikler nedeni ile tenkis talep etmiştir.

Mahkemece, davacı M.. ve davalı M..’e yönelik davanın reddine, asıl davada davacı Mühibe ve birleşen davada davacı M..’in açtığı davalar yönünden tenkise karar verilmiştir. Karar, davalı(k.davacı) M..ve E..vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Asıl ve birleşen davalar tenkis isteğine ilişkindir. Mahkemece davaların kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, davacının miras bırakanı A..’in 178 ada 10,149 ada 17,149 ada 8, 164 ada 4,152 ada 12 ve 150 ada 12 parsel sayılı taşınmazlarını davalılardan M..ve E..’a temliki nedeni ile davacı M.. tarafından tenkis isteği ile asıl davanın açıldığı, yine mirasçılardan M..’in 146 ada 2,123,150 ada 10,149 ada 22, 176 ada 12 ve 136 ada 54 parsellerin davalılar H..ve F.. temliki nedeni ile açılan tenkis davasının eldeki dava ile birleştirildiği görülmektedir.Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve alınan bilirkişi rapor kapsamına göre davalılardan M..’e yapılan temlikler nedeni ile davacı M..’nin saklı payının zedelenmediğinin belirlenerek M. aleyhine açılan davanın reddine, asıl davada E..’a yapılan temlikler ile birleşen davada davalılar F. ve H..’e yapılan temlikler yönünden yazılı olduğu üzere tenkise karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, mahkemece ayrı ayrı mirasçılar tarafından miras bırakanın farklı kişilere yaptığı temlikler nedeni ile açılan iki dava birleştirilmiştir.Her ne kadar mahkemece davalar birleştirilmişse de, birleşen davaların tarafları ve davaya konu taşınmazlar farklı olduğundan, ayrıca tenkis davalarında davacılar bakımından aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından yargılama harç ve giderlerinin tenkise hükmedilen değerler üzerinden her bir dava yönünden ayrı ayrı değerlendirileceği ve hüküm altına alınması gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, birleşen her iki dava yönünden tenkise hükmedilen miktarlar üzerinden yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin ayrı ayrı hesap edilmesi gerekirken hüküm fıkrasının karıştırılarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.Davalıların (ve karşı davacı Münever’in) bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.