Davalı TÜRKPATENT vekili 05/11/2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; 6769 sayılı SMK m. 5/1-b maddesinde herhangi bir ayırt edici niteliğe sahip olmayan işaretlerin marka olarak tescil edilemeyeceğinin belirtildiğini, bir markanın ayırt edici işaret olmasını sağlayan, ürünün kendisinden ve ürünün adından farklı bir sözcük olması ve kolay tanınır nitelikte bulunması olduğunu, tescili istenen sözcüğün, kullanılacak emtianın özgün yapısına bağlı olmadan algılanabilmesi, kelimenin kullanılacağı ürünlerden bağımsızlaşmasının gerektiğini, “...” ibaresinin, sıvı halka ve döner kanatlı pompalara ideal bir alternatif olarak kullanılan vakum pompasının bir türü olup, genel kullanımı haiz bir ifade olduğu, dolayısıyla söz konusu ibarenin tüketiciler tarafından belirli bir kaynağa ait işaret olarak algılanamayacağı, diğer işletmelere ait mal ve hizmetlerden ayırt edilemeyeceğini, söz konusu ibarenin tescili halinde, markanın, emtiaları ferdileştirme ve teşhis edilebilir hale getirme vasfının ortadan kaybolacağını, bu sebeple söz konusu işaretin ayırt edici niteliği haiz olsa dahi, somut olarak ayırt edici nitelikten yoksun olduğunu, davaya konu YİDK kararının alınmasına sebep olan 6769 sayılı SMK m. 5/1-c maddesindeki hükmün kabul edilmesinin nedeninin; mal ve hizmetlerin niteliklerini tek unsur veya esas unsur olarak içeren işaretin, o mal ve hizmetin karşılığı olan kavram ile özdeşleşecek olması, dolayısıyla ayırt edici nitelikten yoksul olması, diğer nedenin ise malın veya hizmetin kendisini veya onun bazı niteliklerini ifade eden bir ad veya işaretin marka olarak tescili suretiyle, herkesin kullandığı bir işareti bir şahsın inhisarına vermemek düşüncesi olduğunu, mal veya hizmetin cinsini, çeşidini gösteren sözcük ya da resmen marka olarak tescilinin, bu işaretin doğrudan doğruya mal ve hizmetin kendisini ya da türünü ifade ettiği durumlarda yasaklanmış olduğunu, bu durumda tescili istenen işaretin 6769 sayılı SMK m. 5/1-c maddesine göre tanımlayıcı işaret olarak kabul edildiğini, kaynak bildirici bir ibarenin tek bir kişinin tekeline verilmesi halinde, aynı alanda faaliyette bulunan şirketler, dava konusu “...” ibaresini kullanamayacaklarını, kullanmaları halinde, bu ibareyi daha önce tescil eden kişinin benzerlik iddiasıyla karşılaşacaklarını, bu durumun da rekabeti haksız bir şekilde sınırlandıracağını, tüm kişileri bu kelimeyi kullanmaktan men etme durumunun ise hakkaniyete ayrı olacağını, YİDK tarafından alınan dava konusu kararın usule ve hukuka uygun olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir. UYUŞMAZLIK: Dava, 5000 sayılı Patent ve Marka Vekilliği ile Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun m.15/C hükmüne göre açılan YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın; Davalı kurumun tesis ettiği ... sayılı YİDK kararının hukuka uygun olup olmadığı, davacıya ait 2018/74521 numaralı "..." ibareli marka başvurusunun somut ayırt ediciliği haiz olup olmadığı, tescil edilmek istendiği ürünler bakımından tasviri nitelikte olup olmadığı hususlarına ilişkin olduğu tespit edilmiştir. Davanın açılmasını müteakip tarafların dilekçeleri karşılıklı tebliğ olunmuş, sundukları deliller alınmış, marka tescil ve başvuru dosyaları ile alâkalı kayıtları getirtilmiş, dava şartları incelenmiş, ön inceleme duruşması yapılmış, hak düşürücü süre bakımından eksiklik bulunmadığı tespit edilmiş, taraflar sulhe teşvik olunmuş, arabulucuya gitme hakları hatırlatılmış, sonuç alınamaması üzerine uyuşmazlık konuları tespit edilmiş, tahkikat icra olunmasını müteakip, bilirkişi heyetlerinden maddi vakıalara ilişkin raporlar alınmış, 06/08/2015 tarih 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 201/2. maddesi hükmü de gözetilerek taraflara tahkikat ve yargılamanın geneliyle ilgili son sözleri de sorulmuş; sözlü iddia ve savunmada bulunma olanağı tanınmıştır.