1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada;            Davacı, miras  bırakanları  olan  babaları  T.  mirastan  mal  kaçırmak  amacıyla  dava  konusu  5251  ada  6  parsel  sayılı  taşınmazını  davalı  kızı İ. muvazaalı  satış  işlemiyle  temlik  ettiğini  ileri  sürerek,  payı  oranında  iptal ve  tescil  olmazsa  tenkis  isteğinde  bulunmuştur. Davalı, davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, dava  konusu  taşınmazın  temlikinin  muvazaalı  olduğu  gerekçesiyle  davanın  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, davalı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi C. Ç. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenerek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine .

Ancak, eldeki  davanın  taşınmazın  aynına   ilişkin   olması  nedeniyle  bu  tür  bir  davada,HUMK'nun  413 ve  492  Sayılı  Harçlar  Kanununun 16. maddesi  uyarınca  dava  değeri  ve  buna   göre  alınacak  harç   yönünden  dava  konusu taşınmazın  değerinin (4.3.1953  tarih 10/2  Sayılı İ.B.K.)  esas  alınacağı kuşkusuzdur.

Öte yandan, Harçlar Kanunu harç alınması veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini ve harcı yatırılmaması halinde de ne gibi bir mukteza tayin edileceğini 30. ve 32. maddelerinde hükme bağlamıştır.                                          Hal böyle olunca, keşfen belirlenen taşınmazın davacı payına tekabül eden değeri gözetilerek, kabul edilen davada karar ve ilam harcına hükmedilmesi yerine, dava dilekçesinde gösterilen değerin esas alınmış olması isabetsizdir. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle  hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK. 'nun 428.maddesi gereğince  BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz edene  geri  verilmesine, 22.3.2010 tarihinde  oybirliğiyle  karar verildi.