1. Hukuk Dairesi

Davacı, kayden maliki olduğu 22 parsel sayılı taşınmazı davalıların haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın kullandıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur. Davalı R., davanın reddini savunmuş, diğer davalı M. davaya yanıt vermemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı R. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kayden davacıya ait 22 parsel sayılı taşınmaza, davalıların haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın müdahale ettikleri saptanmak suretiyle elatmanın önlenmesine ve belirlenen ecrimisile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı R.'ın, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine. Ancak, dava dilekçesinde gösterilen ve itiraza uğramayan dava değeri üzerinden davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, keşfen belirlenen ve yargılama sırasında harcı ikmal edilmeyen dava değeri üzerinden davacı yararına fazla avukatlık parasına karar verilmiş olması doğru değildir. Davalı R.'ın bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.04.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.