1. Hukuk Dairesi

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve birleşen temliken tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.07.2012 Salı günü saat 9.25'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:   Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, birleşen davalar temliken tescil isteklerine ilişkin olup,asıl davanın kısmen kabulüne ,birleşen davaların  reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, davalı tarafın çekişmeli taşınmazda kişisel veya ayni bir hakları bulunmaksızın taşınmaza el attıkları ileri sürülmek suretiyle eldeki dava açılmış, ancak dava dilekçesinde isteklerden sadece ecrimisil yönünden dava değeri gösterildiği halde el atılan taşınmaz bakımından bir değer gösterilmemiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, gerek 492 sayılı Harçlar kanununun 16. maddesi, gerekse 1953 tarih 10/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istekli davalarda dava değerinin her üç isteğin toplamından ibaret olacağı öngörülmüştür. Ayrıca davaya devam edilebilmesi belirlenen değer üzerinden harcın ikmaline bağlıdır. Harcın ikmal edilmemesinin müeyyidesi ise yine Harçlar Yasasının 30 ve 32.maddesinde duraksamaya yer bırakmaksızın belirlenmiştir. Oysa mahkemece dava dilekçesinde ecrimisil olarak gösterilen değerle bağlı kalınarak diğer istekler bakımından bir değer belirlenmeden ve harç ikmal edilmeden neticeye gidilmiş olması doğru değildir.

Diğer taraftan, kabul tarzı itibarı ilede çekişmeli taşınmazın sicil kaydında 3402 Sayılı Yasanın 19. maddesi hükmü uyarınca muhtesat şerhinin varlığı sebebiyle el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteği kısmen kabul edilmiş ise de, bununda doğru olduğu söylenemez. Zira, muhtesat şerhi fiili durumun tespitine ilişkindir.

Davalı taraf köy korucusu sıfatıyla orada bulunduğuna göre taşınmazın davacı tarafa ait olduğunu bilmemeleri olanaksızdır. Öyleyse, temliken tescil isteği koşullarından asıl olan iyi niyetin varlığının somut olayda gerçekleşmediği sabittir. O halde davalıların iyi niyetli olduğu da kabul edilemeyeceğine göre haklarında açılan el atmanın ve ecrimisil isteği bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu isteğin kısmen kabulüne karar verilmiş olması da isabetsizdir. Esasen mahkemece de temliken tescil davaları reddedildiği halde, muhtesat şerhi bulunan dava konusu taşınmaz bakımından asıl davanın kısmen kabul edilerek çelişkiye düşülmesi de isabetsizdir.

Hal böyle olunca; tarafların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.07.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.