1. Hukuk Dairesi

Yanlar arasında görülen yıkım davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine  ilişkin olarak verilen karar  yasal süre içerisinde  davacılar  vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkin olup,Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Dava dilekçesindeki iddianın içeriği ve niteliği dikkate alındığında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın TMK.'nun 737 ve devam eden hükümlerinde öngörülen komşuluk hukukundan kaynaklandığı açıktır.

Hemen belirtilmelidir ki, baz istasyonu adı verilen tesislerin işletilmesi sonucu geniş halk kitlelerine yarar sağlandığı ve hizmet verildiği kuşkusuzdur. Ancak, bu yararın sağlanması karşılığında kişilerin zarar görmesi de kabul edilemez. Buna göre, hizmetten elde edilen yarar ile bunun karşısında verilen zararın değerlendirilmesinde zorunluluk vardır. Öte yandan, hiçbir hizmetin karşılığı olarak insanın sağlığını yitirmesi uygun bir sonuç olarak kabul edilemez. Öyle ise, böyle bir tehlikenin varlığının saptanması halinde gerekli önlemlerin alınmasının zorunlu ve kaçınılmaz olduğu da tartışmasızdır. Somut olaya gelince, çekişmeye konu baz istasyonun konumu itibariyle insanların yoğun olarak yaşadıkları ve hayatlarını sürdükleri alan içerisinde kurulduğu ve de uzun sürede sağlıkları için bir tehdit oluşturduğu sabittir. Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.6.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.