1. Hukuk Dairesi

Davacılar, miras bırakanları N..nin maliki olduğu 1402 ve 1407 parsel sayılı taşınmazlar ile ..parsel sayılı taşınmazdaki payını davalılar K. ve S.’a satış suretiyle temlik ettiğini, onların da davalı G. F.ya devrettiğini, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir. Davalılalardan G. F.taşınmazları bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "çekişme konusu temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, davalı G. F.’nın da T.M.K.’nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan G.F.vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.                             Dava ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak isabetsizlik yoktur. Davalı G. F.nın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,  Ne varki, kabul tarzı itibariyle; davacılardan baba İ. K.yargılama sırasında ölmüş olup, mirasçılarının davacılar ile birlikte bir kısım davalılar olduğu, bu durumda dava sırasında ölen babanın payının, miras yoluyla davacılara 1/20 şer oranda intikal edeceği ve kendi payları olan 3/20 payın da ilavesi suretiyle davacıların her birine 4/20 pay üzerinden ve 1430 parsel sayılı taşınmazda da temlik edilen pay yönünden tescil kararı verilmesi gerekirken, anılan hususlar gözardı edilerek ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Davalı G.F.nın temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.04.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.