(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi

(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2648 E.  ,  2012/3430 K.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasası'nın 11.maddesi hükmü uyarınca; bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın, değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlar, arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınmak suretiyle değerinin tespiti gerekir.

Dosya içinde mevcut Dörtyol İlçesi, Payas Belediye Başkanlığı'nın 28.02.2011 ve 29.02.2012 tarihli yazılarında, dava konusu taşınmazın, belediye imar planı dışında kaldığı, kanalizasyon hariç alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama ve aydınlatma) faydalandığı, etrafının meskûn bulunduğu, şehir merkezine uzaklığının 4.250 metre olup beldenin gelişme yönünde olmadığı bildirilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında olması gerekir. Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.