(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi

(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15152 E.  ,  2013/17550 K.

Dava ve karşı dava dilekçesinde, ortak yerlere el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: A)Davacılar/karşı davalılar tarafından açılan asıl dava (ortak yere el atmanın önlenmesi)yönünden yapılan inceleme sonucunda; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

B)Davalı/karşı davacı tarafından açılan karşı dava yönünden yapılan inceleme sonucunda;

Davalı/karşı davacı karşı dava dilekçesinde, davacılar-karşı davalılardan ... ve ... ile ... ...'ın bağımsız bölüm içinde hayvan beslediğini, yine davacılar-karşı davalılardan ... ve ...'nin araçlarını ortak alan olan bahçeye park ettiklerini, davacılar-karşı davalılardan ...'nin villasının çatısına çanak anten taktırdığını, davacılar-karşı davalıların çocuklarının havuz materyallerini amaç dışı kullandıklarını belirterek el atmanın önlenmesini istemiş, mahkemece karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1.Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalı/karşı davacının kat maliki olduğu anataşınmazın yönetim planında, bağımsız bölümlerde, komşuluk hukuku ve hüsnüniyet kaidelerine aykırı olmamak, bahçede veya site dahilinde veya bağımsız bölümlerde diğer bağımsız bölüm maliklerini rahatsız etmemek koşulu ile köpek vs. hayvan beslenmesini engelleyen bir hüküm bulunmadığı; davanın yasal dayanağını oluşturan Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi hükmüne göre de kat maliklerinin, gerek bağımsız bölümlerini gerek eklenti ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlü olduklarının hükme bağlandığı, karşı davada aynı Yasasının 18. maddesi gereğince köpeğin bağımsız bölümden uzaklaştırılmasının talep edildiği, yönetim planında da hayvan beslemeyi yasaklayıcı bir hüküm bulunmadığı dikkate alındığında, mahkemece köpeğin diğer bağımsız bölüm maliklerine rahatsızlık verdiğine ilişkin varsa taraf delilleri toplanıp ve bu konuda gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmemesi,

2.Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında; Kat Mülkiyeti Yasasının 16. maddesi uyarınca anataşınmazın ortak yerlerine arsa payları oranında ortak mülkiyet hükümlerine göre malik ve arsa payları oranında kullanma hakkına sahip olan kat maliklerinin çağdaş yaşamın zorunlu gereksinimlerinden olan televizyon anteninin aşağıda açıklanan koşullara uygun bulunması durumunda anayapının ortak yerlerine konulması hususunda diğer kat maliklerinin rızası aranmamaktadır.

Anayapının ortak yerlerine kat maliklerinin bireysel antenlerini koyabilmeleri için anten kurulacak ortak yerin özel bir amaca özgülenmiş olmaması, binada tüm kat maliklerinin yararlandığı bir anten sisteminin bulunmaması, böyle bir anten yoksa anten kurulmak istenen ortak yerde her bağımsız bölüm için yeterli alanın mevcut olması, sistemin her bağımsız bölüme ait arsa payını aşmaması, bu antenlerin bağımsız bölümlere ve anayapıya zarar vermemesi, binanın estetiğine de olumsuz etki etmemesi gerekir. Türkiye'nin çeşitli bölgelerinden Daireye intikal eden dava dosyalarından; antenlerin, yukarıdaki koşullar sağlanarak genellikle anayapının çatısına kurulduğu, çatının bu uygulama için elverişli olmaması halinde ise kat maliklerinin antenlerini kendi bağımsız bölümlerinin sınırları içinde kalmak kaydıyla balkonlarına taktırdıkları bilinmekte ve bu uygulama Yargıtay'ca da kabul edilmektedir. Açıklanan nedenlerle, yukarıda izah edilen hususların araştırılıp, bu konuda bilirkişi incelemesi de yaptırıldıktan sonra oluşacak sonuca göre hüküm kurulmaması, Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.