4. Hukuk Dairesi

Davacı vekili, 17/09/2021 tarihinde gerçekleşen trafik kazasında davacının aracında meydana gelen değer kaybı nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.500,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, davacı talebini 4.000,00 TL'ye yükseltmiştir. Davalı vekili talebin reddini savunmuştur. Sigorta Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun kabulüne, 4.000,00 TL değer kaybı bedelinin 20/12/2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 14/06/2007 tarih, 26552 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin 12. fıkrasında; "Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.)... Beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları bu madde uyarınca süresinde itiraz başvurusunda bulunulmaması hâlinde kesinleşir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Bu uyuşmazlıklar hakkında bu madde uyarınca yapılan itiraz üzerine verilen karar kesindir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir." hükümleri yer almaktadır. Buna göre beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen uyuşmazlık hakem heyeti kararları kesin olup ancak; İtiraz Hakem Heyetlerince kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir. Eldeki dosyada; Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen kararın temyizi kabil değildir. Bu nedenle, davalı vekilinin uyuşmazlık hakem heyeti kararının temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından, temyiz isteminin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.