2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-karşılık davalı (koca)'nın, eşinin ailesiyle görüşmesine engel olduğu ve hamileyken onu dövdüğü ve tehdit ettiği,davalı-karşılık davacı (kadın)'ın da, tarım ilacı içerek intihara kalkıştığı, bunun sonucu kaldırıldığı hastanede 15.12.2005 tarihinde gebeliğinin sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında koca ağır kusurlu ise de, tarım ilacı içerek intihara kalkışan ve bunun sonucu bebeğinin alınmasına sebep olan kadın da kusurludur. Davalı -karşılık davacı (kadın)'ın koca tarafından açılan davaya itirazı, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamıştır. O halde, koca tarafından açılan davanın da kabulü ile Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi gereğince boşanmaya karar verilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.