2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacının isteği, 2762 sayılı Vakıflar Kanununun 29/2. maddesine dayanmaktadır .Bu maddede “mülkiyeti mutasarrıflarına geçmiş olan gayrimenkullerde maliklerin Hazine’den başka varis bırakmadan ölümleri halinde, mülkiyetin mahlülen vakfına rücu edeceği" yazılıdır. Buna göre; Vakfın hakkı; idaresi kayyıma tevdi edilen malın malikinin hazineden başka mirasçı bırakmadan ölümüne bağlı olduğuna göre, o kişinin öldüğünün veya gaip olduğunun belgelenmesi zorunludur. Davacı Vakıflar İdaresince 23 parselde kayıtlı taşınmazın malikleri hakkında alınan 16.9.1998 tarihli 45 nolu mahlül kararı idari yargı yerinde iptal edilmiş, bu karar kesinleşmiştir.Bu durumda artık mahlül kararının delil olarak geçerliliği kalmamıştır.Davacı, taşınmazın maliklerinin mirasçı bırakmaksızın öldüklerini ya da gaib olduklarını gösteren herhangi başka bir delil de getirmemiştir. O halde, isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.