2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Davacının maddi tazminata yönelik temyiz incelemesinde; Davalının sadakatsiz olduğu,birlik görevlerini yerine getirmediği sabittir. * Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin kusursuz veya diğerinden daha az kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak *davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

2.Davalının temyizinin incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle *davacı adının hüküm fıkrasının 4. bendinde Rabia yazılmasının maddi hatadan kaynaklanmasına ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

3.Manevi tazminat boşanmanın fer’isi olup ancak boşanma kararının kesinleşmesiyle istenebilir hale gelir. Bu yön göz önünde tutulmadan faizin boşanmanın kesinleşme tarihi yerine dava tarihinden başlatılması doğru değildir.

4.Davacının yoksulluk nafakası talebi bulunmamaktadır. İstek olmadığı halde davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.