2. Ceza Dairesi

Hükümlü ... hakkında Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2007 tarihli ve 2006/679 E., 2007/148 K. sayılı kararı ile 765 sayılı TCK’nın 491/ilk, 522 ve 647 sayılı Kanun’un 4-6. maddeleri gereğince erteli 540,00 YTL adli para cezası ile mahkûmiyete hükmedildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği, bilahare hükümlünün 09/03/2020 havale tarihli dilekçe ile anılan cezası için yerine getirme fişi düzenlenmesini ve memnu haklarının iadesini talep etmesi nedeniyle Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2020 tarihli kararı ile “Denetim süresi içerisinde suç işlemediği anlaşılan sanık hakkındaki Mahkememizin 13/03/2007 tarih 2006/679 esas 2007/148 karar sayılı kararın 765 sayılı TCK’nun 95/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8 maddesi uyarınca ortadan kaldırılarak davanın düşmesine” karar verildiği anlaşılmış ise de; 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması gerekeceğinden, karşılıksız yararlanma olarak 5237 sayılı Kanun’un 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması nedeniyle zararı tazmin etmesi halinde hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceği gözetilerek, mahkemece duruşma açılıp, öncelikle hükümlünün kurum zararını giderip gidermediği katılan kurumdan sorularak, gidermediğinin belirlenmesi halinde normal tarifeye göre vergili ve cezasız olarak bilirkişiye hesaplattırılacak olan kurum zararını gidermesi halinde, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair hükümlüye bildirimde bulunulması, ödeme için makul bir süre verildikten sonra ödemesi halinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, ödememesi halinde ise hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un 82. maddesi ile elektrik hırsızlığını düzenleyen 5237 sayılı Kanun’un 142/1-f bendinin yürürlükten kaldırıldığı, aynı Kanun’un 83. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 163. maddesine eklenen 3. fıkra ile elektrik hırsızlığı suçunun karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlendiği, dolayısıyla 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi için uyarlama yargılaması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle “erteleme ilamının ortadan kaldırılarak davanın düşmesine” karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (GAZİANTEP) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 03/11/2020 tarihli ve 2020/2044 E., 2020/1010 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendinin verdiği yetkiyle; sonraki işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 05/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.