2. Hukuk Dairesi

                                                                                                                                                          KARŞI OY  Davacı koca tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) açıldığı ve davacı kocanın davasının kabulüne karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.  Çekişme nedir?;  Evlilik birliğinin temelinden sarsılması olgusu davacı koca tarafından kanıtlanmıştır. Evlilik birliğine ilişkin görevlerin yerine getirilmemesi Dairemin “yerleşik uygulamasına” göre boşanma sebebidir. (Y2HD, 17.2.2005, 114-2307, Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 260)  Davacı  kocanın tanıklarının anlatımı ile;      -davalı kadın 20 senedir sabah evden çıkar gider,      -evde ne yemek ne de ev işi yapılır,      -çocuklara davacının kız kardeşi bakar,      -davacı koca zorunlu olarak yemeklerini kardeşinin evinde yer.  Evlilik birliğinin korunmasında çocuklar açısından bir yarar var mıdır? Ortak çocukların aile mahkemesi uzmanına yaptıkları açıklamaya göre davalı kadın (=anneleri);     -“tüm aile fertlerine” bol bol küfür etmektedir,                        -çocuklarını sürekli dövmektedir,                        -çocuklarla hiç ilgilenmemektedir,                        -sürekli babalarını (=davacı kocayı) kötülemektedir,                      -dramatik olan ise küçük F.’ın “benim annem gibi bir karım olsaydı onu öldürürdüm!” diyecek kadar annesine öfkesinin bulunmasıdır.  Görüldüğü üzere evlilik birliğinin sürdürülmesinde davacı koca açısından olduğu kadar çocuklar açısından da bir yarar kalmamış olmakla boşanma kararı verilmesinde yerel mahkeme hakimi ile “aynı görüşü” paylaşıyorum.  Değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.