2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Davalı, temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek bozma isteğinde bulunmuş ise de; temyiz dilekçesi davalıya 27.8.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz başvurusu ise on günlük süre geçtikten sonra 10.9.2007 tarihinde yapılmıştır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433/2. maddesi gereğince davalının süresinde yapılmayan katılma yoluyla temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı temyizinin incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle * eşini baba evine bırakan, aramayan ve ihtiyaçlarını temin etmeyen kocanın kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

S O N U Ç :Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının temyiz dilekçesinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2008 (pzt.)