2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm  davacı-davalı koca; kendi boşanma davasının reddi, maddi tazminat, vekalet ücreti ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı kadın ise maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-davacı kadının maddi tazminata yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine  paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun  4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü  nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.      SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte açıklanan nedenle davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA, hükmün temyize konu bozma kapsamı dışındaki bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden M.'.yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  istek halinde temyiz peşin harcının yatıran F.'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.11.2010 (prş)