2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kesin mehilin amacı, davanın gereksiz uzamasına sebep olmamak, davayı makul sürede sonuca bağlamaktır. Bu amacı sağlamaya yönelik ise, kesin süre sonuç doğurur. Mahkemece, davacıya 10.02.2010 tarihli oturumda "delillerini ve şahitlerini bildirmek" üzere on gün kesin süre verilmiş, duruşma bu sebeple 17.03.2010 gününe bırakılmıştır. Davacı, tanınan kesin süre zarfında delillerini ve şahitlerini bildirmemiş ise de, bundan sonraki 17.03.2010 tarihli oturuma, "tanıklarını getirmiş" dinlenmelerini istemiştir. Kesin süreye ilişkin ara kararında, verilen on günlük süre zarfında tanık listesi verildiğinde bu tanıkların duruşmaya çağrılmalarına ilişkin bir gider ve masraf öngörülmemiştir. Böyle bir durumda davacı "kesin süre" zarfında tanık listesi vermiş olsaydı bile bildirilen bu tanıklar takip eden 17.03.2010 tarihli oturumda yine dinlenemeyecek,  bu oturumda davetiye ile çağrılmaları yönünde muamele yapılacaktır. Oysa davacı, kesin süreyi  takip eden oturumda tanıklarını duruşmaya getirdiğini bildirdiğine göre, davanın gereksiz uzamasına sebebiyet vermiş sayılamaz. Öyleyse, davacının "hazır bulundurduğu" tanıklar dinlenip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.