2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 45 parselde kayıtlı taşınmazdaki (1), (3) ve (6) nolu "mesken" niteliğindeki bağımsız bölümler hakkında 3561 sayılı Kanuna göre verilmiş bulunan kayyımlık kararının, maliklerinden, Bulgar uyruklu B.ve B.yönünden kaldırılması isteğine ilişkin olup, mahkemece, "Bulgaristan'la Türkiye arasında taşınmaz edinimi konusunda mütekabiliyet bulunmadığı" gerekçesiyle istek reddedilmiş, kararı davacılar temyiz etmişlerdir.

B.M. ve B.M.kayyımla idaresine karar verilmiş bulunan (1), (3) ve (6) nolu bağımsız bölümlerin 4.11.1982 tarih ve 5210 yevmiye nolu işlemle tapu kayıt malikleridir. B. 11.7.1994'te, B.ise 19.4.1988 tarihinde vefat ettikleri, davacıların bu adları geçenlerin yasal mirasçıları oldukları dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Dava, taşınmaz mülkiyetinin tevarüs yoluyla intikalini sağlamaya yönelik bir mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin olmadığı gibi, mülkiyetin davacılara naklini amaçlayan bir dava da değildir. Mülkiyet, karşılıklılık bulunmadığından intikal etmese dahi, davacıların mülkiyet hakkı sahibi olan şahsın ölümü üzerine onun yasal mirasçıları olarak mülkiyetten yoksun kalma nedeniyle taşınmazın bedelini talep etme hakkı mevcuttur. Bu hak, mirasçılıktan kaynaklanan meşru bir beklentiye dayanmaktadır. Davacıların, tapu kayıt malikleri B.ve B.yasal mirasçısı oldukları belirlendiğine göre, isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.