2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dava; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince açılmış, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma isteğinden ibarettir. Boşanma davalarında kabul hukuki sonuç doğurmaz (TMK.md.184). Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesindeki anlaşmalı boşanma koşulları oluşmadığı halde, yazılı şekilde Türk Medeni Kanununun 166/3. madde uyarınca hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı ise de; boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2.Temyiz sebeplerine yönelik olarak yapılan incelemeye gelince; Tefhim edilen kararda yoksulluk nafakası ile ilgili bir hüküm bulunmamasına rağmen gerekçeli kararda tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiş olması çelişki oluşturmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 381/2. maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388. maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edlen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.4.1992 tarili 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.