2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, nafakalar, tazminatlar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 23.6.2010 günü duruşmalı temyiz eden Z. T. Ö. vekili Av. C. T. geldi. Karşı taraf G. Ö. ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3.Velayet kendine verilmeyen eşle eğitim çağındaki çocuk arasında kişisel ilişki kurulurken; çocuğun yaz ve sömestr (yarıyıl) tatillerinin bir bölümünde anne, diğer bölümünde baba yanında olması; hem çocuğun gelişimi hem de anne-baba için daha yararlıdır. Bu nedenle çocuğun yaşı, eğitim durumu tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözönüne alındığında, çocukla anne arasında 1 Temmuz -15 Ağustos arasında kırkbeş gün ve sömestr (yarıyıl) tatilinin tümünü kapsar şekilde kişisel ilişki kurulması doğru olmadığı gibi kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatleri yazılmayarak infazda duraksama yaratılması da uygun olmamıştır.