2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden, tarafların sürekli olarak birbirlerine ağır sözlerle hakaret ettikleri ve ayrıca davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği,  böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda, davalı da kusurlu olmakla birlikte, davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Evliliğin sürdürülmesinde taraflar bakımından korunmaya değer yarar kalmamış; böylece Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya  (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.  SONUÇ:Davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 13.06.2011 (Pzt.)