2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadının nafaka davası, kusur, tazminatlar, yoksulluk nafakası, vekalet ücreti ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemeyeceğine (Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 9/2 md.) göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece son oturum tutanağındaki kısa karar ile davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2.maddeleri uyarınca maddi ve manevi tazminata karar verildiği halde gerekçeli kararda bu yönde hüküm kurulmamış, bu suretle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.