Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan iki farklı müştekiye yönelik ayrı ayrı cezalandırılması talebi ile dava açıldığı halde, sadece bir müştekiye yönelik konut dokunulmazlığı ihlali suçu yönünden karar verildiği belirlenmiş olmakla, zamanaşımı süresi içerisinde diğer müştekiye yönelik konut dokunulmazlığının ihlal suçundan karar verilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken, seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde aynı Kanun’un 50/2. maddesine aykırı olarak tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve sanığın adli sicil kaydına göre, Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.11.2012 tarihli ve 2012/614 E., 2012/573 K. sayılı tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.