2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur tespiti, tazminatlar, nafaka ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacının mahkemece sabit kabul edilen kusurları yanında davalının da, ev işlerini yapmadığı, kocasının ilk evliliğinden olma 2001 doğumlu çocuğuna fiziki şiddet uyguladığı ve onu bakımsız halde bıraktığı, bu suretle üvey çocuğuna özen gösterme yükümlülüğünü (TMK.md.338/1) ihlal ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya yol açan olaylarda davalı da, davacıyla aynı oranda kusurludur. Eşit kusurlu taraf yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Hal böyleyken boşanmada davacının tam kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davalı yararına maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminata hükmolunması doğru bulunmamıştır.

3.Davacının boşanma davası kabul edildiği, davalı tarafından usulüne uygun açılmış bir karşılık dava bulunmadığı halde, davalı yararına vekalet ücretine hükmolunması da usul ve yasaya aykırıdır.